Thugs In Cars - Gee Tee

Een nieuwe dosis singles van het vermaarde Goodbye Boozy Records. Vijf stuks en zoals altijd in zeer beperkte oplage. Om direct met de leukste te beginnen. Vier liedjes van het uit Australië afkomstige Gee Tee. Jongelui die klinken alsof ze als ontbijt eerst een biertje wegwerken om vervolgens de bepalen wat er de rest van de dag eventueel gedaan kan worden. Garagepunk waar de fun voorop staat en als er elektronische prullaria voor handen is, wordt het gebruikt ook. Eén telefoontje was genoeg om de Phone Jerks over te halen hun single uit te laten brengen door Goodbye Boozy. Een Canadees kwartet dat aan drie liedje op een kant genoeg heeft om aan te tonen behoorlijk pissed off te zijn. Supercharger revisited. Bij de single van Beta Boys is geen sprake van hogere wiskunde, wel van rauwe, lompe punk. Best leuk, maar zonder enig onderscheidend vermogen. Dat heeft Andy Human And The Reptoids beter voor elkaar. Dit is niet de eerste single op Goodbye Boozy van dit merkwaardige gezelschap. Deze keer ligt nadruk meer op de bas, maar Andy en zijn bandleden laten zich geen enkele beperking opleggen. Eigenzinnige spacepunk, dat iedere keer naar meer smaakt. Dat geldt niet voor The Spookies. Deze Italianen zijn veel te braaf, lief en aardig, maar weten dankzij wat psychedelische geluiden op het liedje van de b-kant nog net niet volledig weg te zakken in gezapigheid. Gee Tee en Andy Human zijn de singles waar je naar op zoek mag met die van Phone Jerks als mogelijke, prettige bijvangst.

 

Oor: Thugs In Cars - Gee Tee

Zondag 19 Februari 2017 at 7:52 pm Geen reacties

The First Stirrings Of Hideous Insect Life - Iguana Death Cult

Op een gegeven moment hadden ze er in Rotterdam simpelweg genoeg van. Steeds maar weer die platen van Thee Oh Sees draaien om strak te kunnen freaken op de muzikale uitspattingen van John Dwyer en consorten. "Dat kunnen we zelf ook wel", moet er gedacht zijn en zo werd Iguana Death Cult geboren. Dat het een monsterlijk gedrocht moest worden stond reeds lang van tevoren vast. Liefst zo smerig mogelijk. Met wormen en insecten en zo en waar het eindigt merken we vanzelf wel. En gefreakt wordt er op deze debuutplaat. The First Stirrings Of Hideous Insect Life kent negen liedjes die zweven tussen veel seks en heel erg doodgaan, terwijl men in een staat van opperste waanzin verkeert. Alle laden worden uit de psychedelische kast gerukt en de inhoud wordt stevig door de garage gepleurd. Zodra al het wiet- en paddogebruik begint te werken, is het tijd om te gaan metrosurfen. Iguana Death Cult weet alle hoeken en gaten te vullen, maar bezwijkt geen moment onder alle energie-uitbarstingen. Er zijn genoeg momenten waarbij het tempo zakt en het tijd is om op eigen wijze het geheel van gepaste afstand te aanschouwen. Zelfs ben ik ondertussen een beetje moe geworden van weer een nieuwe plaat van Thee Oh Sees en Ty Segall, die sla ik voorlopig even over, geef mij de nieuwe generatie maar als ze platen maken zoals deze van Iguana Death Cult.

 

Oog & oor: Can of Worms - Iguana Death Cult

Donderdag 16 Februari 2017 at 9:14 pm Geen reacties

Donderjagen!! met het Combo Koedijk - Combo Koedijk

Het jaar is nog maar net een beetje goed op weg of de eerste nederbeatklassieker in spé is reeds verschenen. Het uit het bruisende Meppel afkomstige Combo Koedijk is hiervoor verantwoordelijk. Inspelend op het aanstaande succes hebben ze liefst 111 exemplaren van de lp op de markt gebracht. Het kunnen er overigens een paar meer of minder zijn. In Meppel wordt niet erg gelet op dit soort details. In ieder geval schijnt de gehele voorrraad van Donderjagen!! met het Combo Koedijk  uitverkocht te zijn. Kortom, het succesverhaal is compleet. Volkomen terecht, want Donderjagen!! met het Combo Koedijk valt in de categorie Alle-dertien-goed-plus-1-extra. Een ode aan de piratenzenders van weleer, wat de vol galm opgenomen aankondigingen tussen de liedjes door verklaart. Piratenbeat-de-luxe. Gezongen in het Nederlands en  Drents en vanwege de internationale klasse die van het vinyl afspat ook nog een liedje in het Duits. Voor deze dekselse Drenten is het altijd lang leven de lol met een serieuze ondertoon. En als het even allemaal tegen zit en het leven dreigt een sleur te worden, dan haalt het Combo die avond gewoon patat. Ook met het probleemoplossend vermogen zit het helemaal snor bij Combo Koedijk. Geen grap, Combo Koedijk heeft een hoogst vermakelijke en voortreffelijke plaat gemaakt.

 

Oor: Ik Haal Vandaag Wel Patat - Combo Koedijk

Zondag 29 Januari 2017 at 8:40 pm Geen reacties

T.V. Smith + UK Subs @ Simplon

Als ik de zaal van Simplon betreed, staat hij daar op het podium. Alleen met zijn gitaar. Ik herken hem niet, dat geldt voor de meeste aanwezigen in de zaal. Die kletsen gezellig met elkaar. Halen nog een rondje bij de bar. Slechts een enkeling heeft oog voor die ouwe punk op het podium. Die zingt zijn punksongs nu alleen. Sommige leden van zijn vroegere band The Adverts zijn al dood, anderen heeft hij al jaren niet gesproken. T.V. Smith ziet er eenzaam uit. Als hij de bekendste hit van The Adverts, Gary Gilmore's Eyes, inzet, krijgt hij wat meer aandacht. Dat liedje kennen we, maar de meeste mensen zijn niet voor een eenzame punk gekomen. Die willen een punkfeest, tijden van weleer beleven met de hoofdact, UK Subs. Dat laatste krijgen ze. De band speelt niet eens zo goed, maar vanaf het eerste nummer wordt de pit gevuld en voldoet de avond aan de verwachtingen. Zelf zing ik ook hard mee, Barbie's Dead, maar ik krijg die eenzame, ouwe punk niet uit mijn hoofd. Na afloop gaan de UK Subs-shirts met daarop woorden als 'PUNK FOREVER' grif van de hand. UK Subs heeft de verkoop uitbesteed aan een paar jongelui die verveeld om zich heen kijken. T.V. Smith staat er naast met zijn eigen merch. Hij heeft een paar soloplaten te koop, maar ook werk van The Adverts. Ik geef aan dat ik de cd van de eerste Advertsplaat wel wil hebben. '13 euro' staat er op het handgeschreven kaartje. Zwijgend overhandigt Smith me het wisselgeld. We kijken elkaar aan en knikken. Punk ging een heel klein beetje dood in Simplon.

Zondag 22 Januari 2017 at 01:24 am Drie reacties

Zadelpijn / Garage van Klaas / Jagersonic

Na de eerste Eurosonicavond laat ik dat festival voor wat het is en komt de aandacht op de randprogrammering te liggen. Allereerst Zadelpijn. Een festival dat wordt georganiseerd door traumahelikopter en De Gym. Heel veel interessante bands onder één dak. Zelf mag ik wat plaatjes draaien, waardoor ik een aantal bands mis. Wel krijg ik een hard en rauw optreden van Charlie And The Lesbians mee die de kleine zaal doet ontploffen. Niet veel later doet traumahelikopter dat nog eens dunnetjes over in de grote zaal van De Gym. Het is dat slechts een kwestie van wachten totdat Jerry Hormone Ego Trip het karwei weet af te maken. Helaas valt deze band enorm tegen, dankzij de platte rock en doorzichtige poses. Het is dan al bijna ochtend als Lookapony voor de paar overgeblevenen het festival mag afsluiten. Bij mij is dan het licht bijna helemaal uitgegaan.

 

Voor de volgende avond is het plan om het iets rustiger aan te doen. Dit lukt slechts gedeeltelijk. De Kroeg van Klaas is het strijdtoneel. Voor de gelegenheid omgedoopt tot de Garage van Klaas. Dat dekt echter niet volledig de lading. Ruigste band is The Black Cult. Een band die ondertussen iedere keer waar voor zijn geld levert. Dat kan niet gezegd worden van Petersburg Orderer. Sommige ideeën kan je betere voor je houden. Vooral als je verveelde dissonante klanken denkt te moeten presenteren in een volle kroeg. Het doet mij verlangen naar mijn aanstaande wortelkanaalbehandeling. Mooi dat daar The Homesick is om de vorige band helemaal weg te spelen. Ondertusen heb ik een plekje helemaal achterin de kroeg gevonden, waardoor de volgende twee bands voor een groot gedeelte aan me voorbij gaan.

 

Allemaal leuk en aardig, maar de eerste drie dagen, avonden en nachten zijn uiteindelijk slechts de opmaat tot dat ene festival. Jagersonic. Ooit eens begonnen in de Ierse pub, waar nu de afterparty van Jagersonic zal worden gehouden. Sindsdien in Vera. Je dient je vroeg te melden om zoveel mogelijk bands te kunnen zien. Voor de anderen rest een lange rij. Ik begrijp dat ik met een wachttijd van 45 minuten niet eens mag mopperen. Eerst bands die ik in een warme kelder in Vera zie is traumahelikopter. Die het eigen feest van anderhalve dag daarvoor nog even helemaal over doet. Zanger Mark wordt op handen gedragen en weet een nieuw Gronings record met je navel tegen het plafond aan zingen te zetten. Met een voldaan gevoel verlaat hij naar een half uur de kelder om plaats te maken voor de one and only Henk Wijngaard. De kelder blijkt al snel te klein te zijn en het overenthousiaste publiek zorgt voor wilde taferelen. Henk denkt verlangend naar de tijd dat hij alleen in zijn vrachtwagen zat, maar slaat zich manmoedig door zijn uitgekiende set heen. Om het laatste restje kater weg te spoelen speelt er een metalband in de grote zaal. De zanger schreeuwt en zingt in het Antwerps en heeft een prachtig Justin Bieber-shirt aan. Met of zonder spraakgebrek, we mogen deze band Fleddy Melculy noemen. Daarna zetten Rooie Rinus en Pé Daalemmer de grote zaal op z'n kop en weten de niet-Groningers in de zaal hoe carnaval in het noorden wordt beleefd. Ster van de avond is echter Bonnie St. Claire. De drank is bijna op in Vera als zij het podium betreedt en zorgt voor een meer dan bevredigend eind van een niet meer te overtreffen Jagersonic.

Zondag 15 Januari 2017 at 9:45 pm Geen reacties

Eurosonic 2017

Dit jaar wordt het anders. Slechts één dag Eurosonic en daarna tijd en ruimte voor alle andere festivals in Groningen. Maar eerst dus gewoon Eurosonic. De aftrap is deze keer in De Spieghel waar een garagerockduo speelt. Hij als drummer en zij als zangeres/gitariste. Formeel afkomstig uit Denemarken, maar de dame claimt een geboren en getogen Braziliaanse te zijn. Zo ziet ze er ook uit. Bij ieder lied schreeuwt ze alsof ze klaarkomt en gezien de wellustige blik in haar ogen zou dat ook zo maar eens waar kunnen zijn. In meerdere opzichten een opwindend begin van de avond. Dat gevoel verdwijnt alras als in Vera waar een andere Deense band staat: Communions. Post-punk en jongens die zichzelf erg serieus nemen. Terwijl ze mij vervelen, denken zij aan de grote stadions waar ze ooit in hopen te spelen. Een stuk verderop staat een band die nooit aan carrièreplanning heeft gedaan. Als je in Finland gitaar speelt dan mag je gewoon inpluggen en meespelen bij Teksti-TV 666. Op een gegeven moment staan er zes mannen met gitaren op het podium en komt er een Gronings mannetje bij die zich ernstig zorgen maakt over het volume. Hilariteit alom. Bij iedere decibel die volgens zijn meting boven de limiet komt, wordt hij wanhopiger. De band trekt zich er ondertussen niets van aan en het publiek schreeuwt tussen de nummers door: "Louder, louder!". En zo geschiedde.

 

Iets beschaafder gaat het er in De Etage aan toe. Een lieve, Italiaanse riot-grrl weerstaat in haar eentje de zaal. Ze knutselt met wat beats en begeleidt zichzelf op gitaar. Na een paar liedjes is het nieuwtje er wel af en is het tijd verder te kijken. In Huize Maas staat Sam Alone And The Gravediggers. Een band dat het binnen een minuut volledig weet te vergallen voor me. Binnen 60 seconden vragen of het publiek het naar de zin heeft, het publiek laten meezingen om het vervolgens mee te laten klappen. Vol walging wend ik me af. Dat het anders moet en kan bewijst Shame. Vijf bleke, Engelse jongens uit Londen met een attitude problem die punk aan post-punk koppelen. Binnen 10 seconden spuugt de zanger eerst het bier over zijn eigen gezicht en rochelt vervolgens richting publiek. Rauwe energie, puntige songs. Shame klinkt als een band vol kleinzonen van Mark E. Smith van The Fall. Mis deze band niet! Daarna is het tijd voor wat afzakkers en zie ik nog een paar bands die nauwelijks de moeite waard zijn.

Donderdag 12 Januari 2017 at 3:16 pm Drie reacties

De Top 25 van 2016

01. Blackstar - David Bowie
02. Skeleton Tree - Nick Cave & The Bad Seeds
03. Sacred Revelations - Joost Dijkema
04. DD Owen - DD Owen
05. Competition Stripe - traumahelikopter
06. Third World Pyramid - The Brian Jonestown Massacre
07. Wordless Wonder - Real Numbers
08. Post Pop Depression - Iggy Pop
09. Last Beat Of Death - Sick Thoughts
10. Zerodent - Zerodent
11. Sterilization - Foster Care
12. Misery - Scraper
13. Origin Of What - Tyvek
14. Negative Growth - Ex-Cult
15. Choke Chains - Choke Chains
16. A Weird Exits - Thee Oh Sees
17. Feelin Kinda Free - The Drones
18. Give A Glimpse Of What Yer Not - Dinosaur Jr
19. GØGGS - GØGGS
20. Paperclip Fitness Down Fading Saints Club - Projectmanager
21. Emotional Mugger - Ty Segall
22. Useless Generation - Bazooka
23. Wet Ones - Wet Ones
24. Ash & Ice - The Kills
25. The Black Cult - The Black Cult

 

Vrijdag 30 December 2016 at 10:02 pm Geen reacties

Garage In My Living Room Compiled - V/A

In Scherpenheuvel gebeurt het. Vanuit Nederland gezien is het een kwestie om bij Antwerpen linksaf te slaan, richting dit bedevaartsoord. De religie laten we, verstandig als we zijn, voor wat het is. Niet te hard rijden, want voordat je het weet ben je er voorbij. We gaan op zoek naar een fikse huiskamer waar een band en een man of vijftig in past. In deze huiskamer worden met enige regelmaat optredens georganiseerd van garage- en punkbands uit België, Nederland, Frankrijk en Engeland. Een paar van die bands hebben ook wel eens acte de présence gegeven op Planet Trash. We noemen King Automatic, Chicken Diamond, The Anomalys, Head On en Dead Cat Stimpy. Deze bands staan op de verzamel cd Garage In My Living Room Compiled samen met nog 18 andere bands. Dit garagefeest wordt geopend door de buitenaardse surfcowboys van Interstellar Secret Service en glijdt via het heetste Belgische garageduo van dit moment, The Glücks door naar bands die zich goed hebben weten te verstoppen in de underground. Het liedje dat het meest gedraaid wordt 21st Century Man van Jonny Halifax and The Howling Truth, maar er is veel meer te ontdekken. Er zit geen enkele misser tussen. Slechts 500 exemplaren bestaan er van deze cd, daar kan het Scherpenheuvelse zaaltje tien maal mee worden gevuld. Te bestellen via de facebookpagina van Garage In My Living Room.

 

Oor: 21st Century Man - Jonny Halifax and The Howling Truth

Dinsdag 27 December 2016 at 8:57 pm Geen reacties

Gde ćeš - Repetitor

Voor Repetitor is het verdomme nooit kerstmis! Dit trio noise-adapten uit Belgrado gaat ook op de derde plaat Gde ć (Where Will We Go) tekeer alsof Putin en Erdogan tijdens een orgie het opgegraven lijk van Tito op brute wijze onteren. Dat kleine meisje met de grote basgitaar krijgt alle ruimte om de basis te leggen voor het knarsende gitaargeluid van zanger Boris, terwijl de vrouwelijke drummer ongebreideld door ramt. Een compromis wordt niet gesloten. Dit is harde en verbitterde post-punk noise, waarbij de teksten in het Servisch zijn, maar de punkhouding universeel herkenbaar is. Repetitor heeft acht molotov-cocktails gemaakt en slingert ze nu met veel geweld de wereld in. Het moet en zal branden en daarna zien we wel wat er op de smeulende resten weer opgebouwd zal gaan worden. Mocht er bovengemiddelde interesse zijn voor dit soort Balkannoise, went je dan tot de lijst van releases van Moonlee Records, waar ook Gde ć toe behoort. Laat je positief verrassen.

 

Oor: Ako te ikada - Repetitor

Maandag 26 December 2016 at 1:01 pm Geen reacties

Concert Top 10 2016

De tien meest memorabele concerten van het jaar. Samengesteld aan de hand van volstrekt willekeurige criteria.

 

01. Protomartyr @ Vera

02. Royal Headache @ Vera

03. Sick Thoughts @ De Gym (eerste keer)

04. Radio Birdman @ Sjock

05. traumahelikopter @ Vera

06. Madness @ de Oosterpoort

07. together Pangea @ Vera

08. Recipees @ De Gym (Zadelpijn)

09. Charlie @ The Lesbians @ Vera

10. Joost Dijkema @ Vera

Zaterdag 24 December 2016 at 4:32 pm Geen reacties

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed