Top 25 van 2017

01. Relatives In Descent - Protomartyr
02. How The West Was Won - Peter Perrett
03. Brutalism - IDLES
04. Des Demonas - Des Demonas
05. Songs About People You Hate - Sick Thoughts
06. Don't Get Lost - The Brian Jonestown Massacre
07. Wolf Lie Down - The Fresh & Onlys
08. Youth Hunt - The Homesick
09. Rot - Bed Wettin' Bad Boys
10. Laredo - USA/MEXICO
11. Bulls And Roosters - together PANGEA
12. Negative Boogie - David Nance
13. Satan's Graffiti Or God’s Art? - Black Lips
14. Drum - Gold Class
15. Damage And Joy - The Jesus And Mary Chain
16. Donderjagen!! - Combo Koedijk
17. Joel Gion - Joel Gion
18. TFCF - Liars
19. Modern English Decoration - Ulrika Spacek
20. Death Song - The Black Angels
21. Going Nowhere - The Kryng
22. Mindless Entertainment - Control Freaks
23. Heaven Upside Down - Marilyn Manson
24. Subordination - Institute
25. Alice - Meatbodies

 

 

Vrijdag 29 December 2017 at 7:54 pm Geen reacties

Concert Top 10 2017

01. Nick Cave And The Bad Seeds @ Z-Dome

02. Protomartyr @ Vera

03. The Fresh & Onlys @ Vera

04. Ex-Cult @ Vera

05. Shame @ Eurosonic

06. Black Lips @ Vera

07. traumahelikopter @ De Gym (Zadelpijn)

08. Charlie & The Lesbians @ De Gym (Zadelpijn)

09. Dead Elvis & His One Man Grave @ Sniester

10. Control Freaks @ Vera

Zondag 24 December 2017 at 3:34 pm Geen reacties

Rot - Bed Wettin' Bad Boys

Bed Wettin' Bad Boys. Een behoorlijk infantiele bandnaam, maar het maakt in ieder geval wel duidelijk dat deze Australiërs zichzelf niet al te serieus nemen. Maar vergis je niet. Zanger/bassist van de band is Nic Warnock. Tevens platenbaas van RIP Society en dat label heeft Royal Headache gelanceerd. De debuut lp van Royal Headache is de mooiste plaat die dit millennium tot dusver heeft opgeleverd. De banden met Royal Headache gaan trouwens veel dieper. Joe Sukit was tot voor kort nog bassist bij die band en speelt in Bed Wettin' Bad Boys een veel prominentere rol: gitaar, zang, saxofoon en keyboards. Alsof dat niet voldoende is, beheert hij ook nog de drankvoorraad. Rot kent elf liedjes en de band stort zich vol overgave op ieder lied. Zichzelf inhouden doen deze Aussies niet. The Replacements liggen steeds op de loer, maar de Bed Wettin' Bad Boys blijven ongrijpbaar. Melodieën worden zo eenvoudig mogelijk gehouden, wat de impact ten goede komt. Rauwe powerpop wordt ondergedompeld in moeras vol garagerock uit de jaren '80. Daar gaan nog eens twee jengelende gitaren overheen en nog lukt het de band om lichvoetig van het ene naar het andere licht-briljante moment te springen. Het zijn hele korte momenten, maar o zo mooi. Ondertussen druipt de melancholie er vanaf. Rot is een waardige afsluiter van een voor mij uitputtend rotjaar.

 

Oog & oor: Victoria - Bed Wettin' Bad Boys

Zaterdag 23 December 2017 at 12:06 am Geen reacties

Des Demonas - Des Demonas

De tijd dat ik vrijwel blind een nieuwe plaat van In The Red Records in huis haalde is voorbij. De laatste tijd zit de klad er een beetje in. Het label heeft net iets te veel recente releases die niet aan de kwaliteitseisen van voorheen voldoen, maar wellicht zit ik er helemaal naast en is het slechts een kwestie dat mijn smaak aan het veranderen is. Toch zal In The Red altijd een van mijn favoriete labels blijven. Een lijst met zwaar aanbevolen In The Red platen zal een andere keer volgen. Genoeg gezever, want het label heeft zojuist de debuutplaat van Des Demonas uitgebracht. Een band waar ik aan het begin van het jaar nog nooit van heb gehoord, maar wiens plaat ik tegen het eind van 2017 steeds opnieuw beluister. De superieure openingstrack The South Will Never Rise Again is een prachtige middelvinger naar alles wat ook maar een beetje riekt naar hedendaags fascisme. Dat is tegenwoordig nogal wat. De toon is gezet door Des Demonas, waarna de band uit Washington, DC nog tien liedjes laat ontsnappen die vol vuur manoeuvreren tussen fucked-up-psychedelica en totaal verrotte punk. Het mooie van deze debuutplaat is het gegeven dat de band de talloze invloeden heeft weten te bundelen en er een krachtig en bij vlagen volstrekt origineel geluid van heeft weten te maken. Psychedelische post-punk. Aanschaffen deze plaat. Sofort!

 

Oor: Do No Wrong - Des Demonas

Maandag 11 December 2017 at 9:29 pm Geen reacties

CIELO - Glice

Er zijn in de loop der jaren heel wat merkwaardige platen langsgekomen op Planet Trash. Van die platen waar de onderliggende gedachte niet valt te achterhalen. Sommige fascineren juist daardoor, de meeste onderga ik echter schouderophalend. In welke categorie CIELO van Glice valt, is ook tijdens het schrijven van dit stukje nog onduidelijk. Zoals wel meer zaken rondom deze plaat altijd onduidelijk zullen blijven. In ieder geval is CIELO dit jaar tussen al die andere platen een vreemde eend in de bijt. Wel duidelijk is dat Glice een duo is dat van abstracte geluiden houdt. Echte songs zijn niet aanwezig. Tijdens de derde track schijnt er een waterig zonnetje en wordt er een glimp van schoonheid getoond. Veel is het niet. Het lijkt erop dat de heren besloten hebben dat de mensheid het hier voorlopig maar mee moet doen. Meer verdienen we niet en daar is wat voor te zeggen. Dit is post-industrial en dan bevinden we ons al rap op een territorium waar ik de weg niet kan vinden. Wellicht niet eens wil vinden. Ik laat me dan maar leiden door Glice, kijk een beetje verwonderd om me heen, ga van lieverlee ondertussen maar mijn nagels knippen en onderga CIELO lijdzaam.

 

Oor: Jackdaw - Glice

Maandag 04 December 2017 at 8:11 pm Geen reacties

Archieven

Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed