Jewellery - Micachu
Twee maanden geleden stond er een gnoompje in Huize Maas tijdens Eurosonic. Zij noemt zichzelf Micachu en haar begeleidingsband, die bestond uit een drummer waarvan het leek dat hij net zijn tweede drumles achter de rug had en uit een meisje dat de toetsen beroerde, heet The Shapes. Deze Shapes spelen op debuut Jewellery op een paar nummers mee. De rest van de nummers heeft Micachu met behulp van de invloedrijke Matthew Herbert als producer in elkaar geknipt en geplakt. Jewellery is een rommelig plaatje geworden met een zeer hoge verslavingsfactor. De nummers jengelen maar door en transformeren van puisterige synthpop in rammelende liedjes vol speelgoedinstrumenten. De nummers lijken over elkaar heen te struikelen en springen alle kanten
op. Hoe vaker ik luister hoe meer het allemaal lijkt de kloppen, al blijft ieder nummer steeds opnieuw verrassen. Voor sommige verslavingen bestaat geen enkele noodzaak om af te kicken. Het eigenzinnige Jewellery is er een van.
