Top 100 van nul nul. Nummer 46 t/m 50
Nummer 46: Relationship Of Command - At The Drive-In (2000)
Nog een plaat die in veel andere lijstjes terecht is gekomen. Tenminste, dat mag je hopen, want dit is wel een plaat die gehoord mag worden. Post-hardcore knalt frontaal op emo en het resultaat is Relationship Of Command. Agressief, adembenemend en vol passie. Iggy Pop doet ook nog even mee.
Nummer 47: Kala - M.I.A. (2007)
Het is niet alleen maar subversief bij M.I.A. Ze weet namelijk de lieve vrede te bewaren in haar familie. Was de eerste plaat naar haar vader genoemd, deze plaat is genoemd naar haar moeder. Best lief. Kala is stukken veelzijdiger dan de voorganger en kent een hele zwik mensen die hun medewerking hebben verleend. Waaronder Timbaland.
Nummer 48: Winchester Mystery House - The Hex Dispensers (2009)
The Hex Dispensers is een band naar mijn hart. Punk met een extreem hoog garagerockgehalte. Alles lijkt te kloppen aan deze band. Enige minpuntje is dat het debuut niet te overtreffen valt. Vandaar dat deze tweede plaat van de Texanen op de 48ste plaats terecht is gekomen. The Hex Dispensers is verplichte kost voor iedere bezoeker van Planet Trash.
Nummer 49: Shades Of Black - Eastern Lane (2003)
En toen was er opeens een bandje met hele jonge bandleden uit het Noorden van Engeland. Zo noordelijk dat ze bijna uit Schotland kwamen. Eastern Lane leunt voor een deel op het geluid van The Strokes, maar weet daar door allerlei zijwegen in te slaan een eigen draai aan te geven. Na Shades Of Black volgde nog een plaat en daarna werd het stil.
Nummer 50: Farm - Dinosaur Jr (2009)
Reunieplaat Beyond was al niet misselijk, maar wordt volkomen overtroffen door opvolger Farm. J Mascis lijkt bij iedere nieuwe dag een nog melancholischer stemgeluid te krijgen en ondertussen schudt hij de ene na de andere gruizige gitaarsolo uit de mouw. De immer bescheiden Lou Barlow bast ondertussen zijn partijtjes, terwijl iedere slag van drummer Murph raakt is.
