In The Pit Of The Stomach - We Were Promised Jetpacks
Bijna was ik ook in de rij gaan staan. Toen We Were Promised Jetpacks in 2010 op Eurosonic speelde, was het één van de bands die vooraf op mijn lijstje terecht was gekomen om te checken. De rij die een kwartier voor aanvang van het optreden voor Huis De Beurs stond, deed me echter op het laatste moment beslissen om naar de black metal jazz van Shining elders in de stad te gaan. We Were Promised Jetpacks had een paar maanden daarvoor zijn eerste plaat These Four Walls afgeleverd en het Eurosonicpubliek zag het helemaal zitten in deze band. Deze week hebben de Schotten hun tweede plaat uit met als titel In The Pit Of The Stomach. De tien nummers op de platen maken een opgejaagde indruk. De band neemt nauwelijks tijd om tot rust te komen, alle hoeken en gaten moeten worden volgespeeld. Juist op de momenten dat de band gas terugneemt, bijvoorbeeld gedurende het eerste deel van het nummer Sore Thumb, wordt duidelijk dat er meer in het vat zit. Maar daarna vervalt We Were Promised Jetpacks weer in de opgejaagde bombast die de plaat uiteindelijk meer kwaad dan goed doet. De poging om indierock met postrock te laten botsen levert nog niet het gewenste resultaat op. We Were Promised Jetpacks is nog steeds geen band om voor in de rij te gaan staan.
