Lee Scratch Perry @ de Oosterpoort
Nadat de band van Lee Scratch Perry eerst vier in dub gedrenkte nummers speelt, komt de oude meester zelf het podium oplopen. Koffertje achter zich aan slepend en ondertussen een paar teksten prevelen in de microfoon. Zijn pet zit vol bling bling en het goud en zilver is ook aanwezig in zijn oren, om zijn nek, maar bovenal om al zijn vingers. Parmantig loopt Lee Scracth Perry, 75 jaar inmiddels, van links naar rechts en weer terug over het podium. Af en toe wordt een jongedame, die met gemak zijn kleindochter had kunnen zijn, uit het publiek uitgenodigd om even met hem te komen dansen. Dat moet niet te lang duren, want na een minuut wordt iedere vrouw vriendelijk bedankt en duidelijk gemaakt weer plaats te nemen tussen de volgelingen in het publiek. De band speelt inmiddels strak door en legt de nadruk op de dubkant van reggae. Helaas is de beveiliging zeer streng in het handhaven van het rookverbod, waardoor het publiek nooit echt in hogere sferen terechtkomt. De half gevulde zaal krijgt aan het eind van de set nog enkele reggaeklassiekers aangeboden. Max Romeo's War Ina Babylon komt niet helemaal uit de verf, maar Bob Marley's Crazy Baldhead en afsluiter Exodus brengen vervlogen tijden even terug. Daarna vindt Lee Scratch Perry het wel genoeg. Hij sleept zijn koffertje achter zich aan, zwaait nog een keer en verlaat het podium. Op zoek naar iets om te roken.
maar goed, Lee's kledingstijl blijft flawless natuurlijk