Oktober 2005

Maandag 31 oktober: De negen levens van The Gun Club:

Het beste initiatief van 2005. Flow Records gaat deze maand van start met de re-release van maar liefst 9 The Gun Club-platen met een hele zwik bonusmateriaal. Een projekt dat loopt tot en met 2007. Hulde!

Unrated
Reageer



Zondag 30 oktober: Platenworm R.I.P:

In april van dit jaar gingen de deuren al dicht. Nu blijkt dit ondanks het voornemen om er op een andere manier mee door te gaan definitief. Hier vind je de laatste restanten van de Platenworm. Dat zijn overigens nog erg veel platen en ik heb ze mogen aanschouwen vanmiddag. Vanwege een klein financieringsprobleempje heb ik me moeten beperken tot 5 cd's voor 25 euro. De soundtrack van de komende week zal in ieder geval bestaan uit de volgende platen:
* X- Aspirations (legendarische Australische punkband, en dus niet de Amerikaanse X.)
* The Slits - Cut (Net als de vorige een plaat uit 1979, op het eerste gehoor een soort van new wave reggae)
* The Sound - All Fall Down (een paar weken geleden wist ik de debuutplaat op vinyl te scoren voor 2 euro en nu deze voor 5 euro. Geen slechte deals toch?)
* Enon - High Society (dit heeft me nog niet weten te raken, m.a.w. valt een beetje tegen op het eerste gehoor)
* Radio 4 - Gotham! (erg lekkere 21ste eeuwse punkfunk)


Unrated
Reageer



Woensdag 26 oktober: Fame - Glenister:

Fame - Glenister Een van de tragische aspecten van mijn leven is het gegeven dat ik bands "ontdek" vlak nadat ze in mijn woonplaats gespeeld hebben. Een paar jaar geleden kocht ik ...Trail Of Dead's Source Tags & Codes en vroeg de man van de platenzaak of ik het concert vorige maand ook zo goed vond. Helemaal gemist. Nu heb ik weer zo'n moment bij de EP Fame van Glenister. Een heerlijke plaat met 5 nummers waar de energie en spelvreugde van afspatten. Op een podium moet dit helemaal knallen. Wat blijkt? Anderhalve week geleden stonden ze in de kelderbar in Vera en ook tijdens het Rotterdamse Metropolis festival was ik druk doende een ander bandje te bekijken toen Glenister speelde. Zucht.

De cd zelf dan maar. De 5 puntige nummers op deze EP klinken allemaal lekker rauw en opzwepend en worden in ruim dertien minuten de wereld ingeslingerd. Vervolgens blijven de nummers in je hoofd zitten met als resultaat dat de volgende ochtend uw recensent onder de douche al de tekst van openingsnummer No More TV begint te zingen "No more TV, no more drinks, no more smokes and no more sleep in the day" om vervolgens de cd toch nog een keer op te zetten voordat de dagelijkse sleur begint. Een concert van ...Trail Of Dead heb ik aan het begin van het jaar gelukkig kunnen inhalen, met Glenister moet dat dus ook maar gaan lukken. Glenister, wereldband uit Utrecht.

Unrated
Reageer



Maandag 24 oktober: Amusement Parks On Fire - Amusement Parks On Fire:

Amusement Parks On Fire - Amusement Parks On Fire Amusement Parks On Fire bestaat uit 1 persoon en die persoon is Michael Feerick. Feerick is net twintig jaar en afkomstig uit Nottingham. Op zijn titelloze debuut is hij verantwoordelijk voor het spelen van ieder instrument, het bedenken van iedere melodie en het produceren van ieder nummer. Resultaat is een noisy en dromerige trip van 45 minuten in de traditie van My Bloody Valentine.

Openingsnummer 23 Jewels geeft nog niet veel prijs van wat de rest van de plaat voor de luisteraar in petto heeft. Het nummer met voorzichtig aanzwellende violen doet in de verte denken aan de rustige stukken op de platen van David Bowie tijdens zijn Berlijnse periode. Daarna is het echter gedaan met de rust en is het aangenaam zweven op muren van gitaar en drums met op de achtergrond de zang van Michael Feerick.

Hoogtepunten van de plaat zijn single Venus In Cancer, Wiper en Venosa. Naast de niet altijd even sterke teksten (een kniesoor die daar op let, want de helft is toch niet verstaanbaar) is daarmee meteen het grote euvel verteld, want het zwaartepunt van de plaat ligt op de eerste helft waar de drie genoemde prijsnummers op staan. De tweede helft van de plaat is een herhaling van zetten en verschaft de luisteraar geen nieuwe inzichten, de aangename trip wordt slechts verlengd.

Ontegenzeggelijk is Michael Feerick uiterst getalenteerd en veelbelovend. Hij heeft ondertussen een band samengesteld waarmee getourd wordt. Volgende week wordt Nederland aangedaan en ik ben erg benieuwd wat Amusement Parks On Fire op het podium weet klaar te spelen. Een verslag daarvan zal spoedig volgen.

Unrated
Reageer



Donderdag 20 oktober: Rock For Light:

Deze week Rock For Light van Bad Brains weer eens uit de kast getrokken en wow wat een heftige plaat is dat toch. Iedere keer raak ik opnieuw onder de indruk van deze zware hardcore punk met hier en daar een snufje progrock afgewisseld met een paar zeer coole roots reggae nummers. Een combinatie die vreemd lijkt, maar o zo effectief werkt.

Unrated
Reacties (2)



Maandag 17 oktober: De Zwaag luistert:

Voor het eerst sinds tijden heb ik dit weekend weer eens een krant gekocht en werd ik verrast door de column van Joost Zwagerman in de NRC. Zijn High Fidelity column is uiteraard zeer herkenbaar. Lees het hier.

Sinds Joost Zwagerman niet bij zijn leest blijft en ook over muziek durft te schrijven is het Zwaag bashen niet van de lucht. Vooral hier en hier weten ze er wel raad mee. Niet altijd onterecht overigens, want Zwagerman gaat iets te vaak te slordig met de feiten om. Maar over het algemeen doet het bashen toch een beetje kneuterig aan. Waarin een klein land groot kan zijn. Enkele van deze lieden voelen zich trouwens enorm aangesproken door de column van De Zwaag. Lees de reacties hier.

Unrated
Reageer



Zaterdag 15 oktober: Nieuwe Oor:

De nieuwe, nieuwe Oor met Rammstein op de cover Vanf dinsdag verkrijgbaar in de winkel. De nieuwe, nieuwe Oor. Met Rammstein op de cover. Ik begon net aan de nieuwe Oor te wennen, het septembernummer was eigenlijk best ok. Mocht de nieuwe, nieuwe Oor niet direct bevallen zeg ik mijn abonnement meteen op. Zo, daar zullen ze wakker van liggen!
















Unrated
Reacties (3)



Dinsdag 11 oktober: Huishoudelijke mededeling:

Vanaf heden heeft Planet Trash geen onuitspreekbare URL meer, maar een keurige adres op het www genaamd
www.planettrash.nl Vergeet vooral niet je bookmarks up te daten want via de onuitspreekbare URL is Planet Trash binnenkort niet meer te bereiken.

Unrated
Reacties (2)



Maandag 10 oktober: Pete Doherty:

Sommige mensen houden zich liever bezig met wat anderen doen, dan wat ze zelf (zouden kunnen) doen. Het bewijs van de juistheid van deze bewering is dit onderwerp zelf natuurlijk. Waarom mensen daar zoveel tijd en moeite in steken, blijft voor mij echter onbegrijpelijk. Zie hier en tegenwoordig ook dichter bij huis namelijk hier.

Unrated
Reageer



Vrijdag 7 oktober: From The Mouth Into The Brain - Dr. Redtape:

From The Mouth Into The Brain - Dr. Redtape Het uit Arnhem afkomstige Dr. Redtape bestaat uit zanger-bassist Jan Rutten, de engelsman Scott Roberts (zang/gitaar) en drummer Hugo Erken. Het trio speelt een mengeling van noise en new wave waarin een belangrijke rol voor het ritme is weg gelegd. Ondanks een gezonde dosis noise blijft er voldoende melodie over om een breder publiek aan te spreken.

De demo From The Mouth Into The Brain is een dubbele demo-ep geworden. De eerste cd The Mouth bestaat uit 5 nummers, de tweede cd The Brain bevat een nummer minder.The Mouth wordt gekenmerkt door de hoekige gitaren en door een zanger die in staat is lekker kwaad te worden en met regelmaat tegen het waanzinnige aanzit. Deze momenten van waanzin leveren de hoogtepunten van de demo op. The Mouth is daarmee een stuk interessanter dan tweede cd The Brain.

Op cd 2 lijken de woede en waanzin namelijk verdwenen en klinkt daarom te braafjes. Alleen op het nummer Shalom MF klinkt de kwaadheid door. Helaas verpest de naar metal neigende gitaarriff, waar een hoekige gitaar beter op zijn plaats was geweest, een groot deel van het nummer.

Dr. Redtape is op dit moment nieuw materiaal aan het schrijven. We mogen hopen dat de nieuwe nummers meer in de lijn van de eerste cd liggen dan in die van de tweede. De nummers van From The Mouth Into The Brain bewijzen dat er voldoende muzikaal talent huist in Dr. Redtape. Men lijkt zich alleen af te vragen welke richting het groepsgeluid op moet. Hopelijk wordt er gekozen voor de hoekige waanzin.

Unrated
Reageer



Dinsdag 4 oktober: Year Of Meteors - Laura Veirs:

Year Of Meteors - Laura Veirs Laura Veirs heeft geologie gestudeerd en ze ziet er op de hoes ook uit als een geologie-studente. De hoes zal voor veel mensen voldoende reden zijn om verder geen aandacht aan de cd te besteden. Gelukkig blijven er dan nog mensen over die zich niet slechts door hun primaire reacties laten leiden. Deze mensen zullen een plaat horen waar ze door singer/songwriter Laura Veirs en haar band The Tortured Souls worden meegenomen in een dromerige wereld vol abstracte teksten.

Poppy folksongs zijn de basis van de nummers op Year Of Meteors. Naast de intieme folkliedjes gaan de wat stevigere nummers gebroederlijk hand in hand met songs waarin met mate geëxperimenteerd wordt met elektronica. Tijdens die momenten doet Year Of Meteors soms denken aan David Kitt's meesterwerkje The Big Romance. Stel bij de stevigere nummers overigens niet te veel voor. Veirs blijft met haar band altijd meer aan de folkkant dan aan de rockkant.

Laura Veirs zingt ingetogen, soms haast fluisterend met hier en daar een felle uithaal. Haar stem klinkt gelijktijdig berustend en geruststellend en doet denken aan Suzanne Vega, Cat Power en Patti Smith. Voorwaar geen slecht gezelschap.

Dankzij de rauwe randjes van de meeste nummers krijgt de plaat net dat beetje extra dat bij het gros van de singer/songwriterplaten vaak lijkt te ontbreken. De subtiele songs hebben een paar beluisteringen nodig om goed op de luisteraar in te werken, maar als ze goed op je zijn ingewerkt laten ze je niet meer zo snel los.

Unrated
Reacties (3)



Maandag 3 oktober: Stars Of CCTV - Hard-Fi:

Stars Of CCTV - Hard-Fi Hard-Fi komt uit een grijze voorstad van West-Londen genaamd Staines, tevens aanvliegroute voor Heathrow Airport. Een leefomgeving zoals in beeld wordt gebracht in de Engelse serie Shameless. Debuutplaat Stars of CCTV staat dan ook vol met deprimerende, uit het dagelijkse leven gerukte verhalen.

De plaat begint direct met een knaller getiteld Cash Machine met een voor iedereen herkenbare tekst over bankrekeningen die steeds weer moeten zien te worden aangevuld en dan blijkt je meisje ook nog eens zwanger te zijn. Wegwezen dus! Hiermee is de toon gezet voor de rest van het album dat eindigt met het nummer Stars of CCTV. Oftewel het enige wat er bereikt wordt in Staines is dat je met je kop te vaak op de surveillancecamera’s komt.

Muzikaal wordt het viertal veelvuldig vergeleken met The Clash vanwege de mix van punk, soul en reggae (de groepsnaam komt niet voor niets uit een biografie van Lee 'Scratch' Perry). De juiste punkhouding hebben ze in ieder geval wel want Stars of CCTV werd eerst in eigen beheer uitgebracht, maar heeft nog steeds dezelfde met viltstift getekende hoes. Over het opnamebudget wist zanger Richard Archer te melden dat "Our recording budget is Coldplay's macrobiotic yoghurt budget".

Naast de al genoemde punk, soul en reggae voegt Hard-Fi nog veel meer elementen toe aan de nummers: indie, britpop, glam-rock, hiphop en ska. Het resultaat is een heerlijk gevarieerd album. De band heeft in Engeland over belangstelling van pers en publiek niet te klagen. Dit resulteerde al in een nominatie voor de prestigieuze Nationwide Mercury Music Prize (die uit eindelijk door Antony & The Johnsons werd gewonnen). Of Hard-Fi ook in de rest van Europa en zelfs in de Verenigde Staten aan zal slaan blijft vooralsnog de vraag, maar op het Europese vasteland heeft de band in de tussentijd alvast een zieltje gewonnen.

Unrated
Reacties (4)



Zondag 2 oktober: 3VOOR12 Groningen:

Er is na een periode van absolute stilte eindelijk weer wat leven te bespeuren op 3VOOR12 Groningen. De concertagenda is in ieder geval een aanwinst.

Unrated
Reageer



Zaterdag 1 oktober: Life In Slow Motion - David Gray:

Life In Slow Motion - David Gray Met een naam als David Gray, een plaat met als titel Life In Slow Motion en een enorme ijsvlakte op de hoes wordt al snel duidelijk in welke hoek we de muziek van David Gray moeten zoeken. Niet de meest vrolijke en opwindende hoek zeg maar. In het door Marius De Vries, hij werkte ondermeer samen met U2, Madonna en Björk, geproduceerde album worden de grote emoties met een breed gebaar uit de kast getrokken. Gray is melancholisch, maar blijft altijd keurig binnen de grenzen van het betamelijke.

Met Life In Slow Motion heeft Gray dit keer niet gekozen voor de intimiteit van lo-fi slaapkameropnamen, maar voor een meer weids en filmisch geluid. Het nadeel van deze aanpak is dat de plaat veel momenten kent waar het allemaal net iets te glad en te braaf dreigt te worden.

Gelukkig heeft Gray een prettige hees stemgeluid die er voor zorgt dat ook op de mindere momenten de aandacht van de luisteraar wordt vastgehouden. Toch blijf ik iedere luisterbeurt het gevoel houden dat een meer ingetogen aanpak een beter resultaat had opgeleverd bij de meeste nummers. Daar staat tegenover dat de door Gray gekozen aanpak een prachtig nummer als Ain't No Love heeft opgeleverd. Voor mij het hoogtepunt van het album.

Concluderend kan gesteld worden dat het geluid van David Gray evolueert, maar dat hij het einde van die evolutie (gelukkig) nog niet bereikt heeft. Wellicht kunnen we in de toekomst nog mooie dingen van hem verwachten.

Unrated
Reageer


Eat me!

XML: RSS Feed XML: Atom Feed